BACK

Bloed en Bodem

Het ware verhaal van de vampier

DannY De LaeT

De vampier is een folkloristisch verschijnsel daterend uit de late 17de en de hele 18de eeuw. Hij is verwant aan de ‘revenant’ of terugkerende dode, een aloud concept uit volkskunde en religie. Merkwaardig is de lokalisering van het fenomeen dat zich situeert in de Balkanlanden maar in West-Europa totaal onbekend blijft, waar eerder de ‘weerwolf’ als bloeddorstig monster te keer gaat.

De vampier is en blijft in de 18de en zelfs 19de en 20ste eeuw, een gesel voor de lokale plattelandsbevolking in Transsylvanië en Griekenland, maar wordt ook meer en meer onderwerp en inspiratie voor dichters en prozaschrijvers. Begin 19de eeuw komt de ommekeer, wanneer via enkele verhalen maar vooral door hun theatrale intrede te Parijs en London, vampierpersonages de nieuwe ‘bad heroes’ worden op internationale schaal.
Zij horen van dan af tot de klassieken der griezelliteratuur, dank zij de werken van respectievelijk Theophile Gautier, Sheridan Le Fanu en Bram Stoker. Wanneer dan in 1924 het werk van deze laatste, Dracula, op de bühne verschijnt, elegant in smoking, zoals het een man van adel betreft, wordt een nieuwe dimensie aan de vampierenmythe gevoegd; de respectievelijke vertolking van dit personage in films, eerst door Bela Lugosi, nadien door Christopher Lee, en het wereldwijd cinematografisch succes van vampierenfilms uit England, Italië en de VS vergrendelen het oude folkloristisch verschijnsel tot een bourgeois-fenomeen, als vampire-chic.
Maar zoals gezegd, de mythe van de vampier wordt tegenwoordig weggelachen…. Pas toch maar op, jij die ’s nachts je weg naar huis zoekt, let vooral op voor mannen of vrouwen die elegant gekleed; plots voor je verschijnen, met hongerige blikken en verleidelijke glimlach...